AĞRILI RENK

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM'UN 45. SAYISI ÇIKTI!

2011-12-23T07:03:00.000-08:00

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM’UN 45.SAYISINA DAİR

“Şiirin iki süreci, iki dünyası var. Doğuş süreci ve yaşam süreci. Doğuş süreci şairin sorumluluğunda. Ve şair, tıpkı şiirini doğurduktan sonra tüm şiirlerinin üzerine kol kanat gerer. Hiçbirinden vaz geçmek istemez genelde. Ama şiirlerin Koruyucu Melek’i de Azrail’i de okur kitlesidir. Kendi şiirlerine seçici davranamayan şaire karşı okur kitlesi sonuçta seçicidir. Ve doğrusu şiirin de şairin de ölümünü hazırlayan övücülüğü otomatiğe bağlamış okurdur” diyen Mustafa Durak’tan Hilmi Yavuz’un “kayboluş şiirleri”nden üç tanesini okuma denemesi. Şiirlerin yüreğini, şairin zihnini çırılçıplak yakalamaya çalışan üç deneme, “Şiiri Özlüyorum”un yeni sayısında.

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM-45

İÇİNDEKİLER…

Mustafa Durak*Hilmi Yavuz ve Yineleme* S.2-7

Percy Bysshe Shelley* Bir Şiir Savunması* s.8-13

Hüseyin Çiftçi**Dizeler* s.8

Hüseyin Peker* Yazma Boyası* S-14

Gültekin Emre* Midilli* S.15

Betül Tarıman* Aret’le Mülakatlar* S.16

İlhan Kemal* Kapı Kırıcı- Büyük Küsüş* S.17

Murat Dalgın* Kronik Ayna- Gölgedeki Oyun* S-18

Sadık Yaşar* Brüt Ağırlık- Yeryüzünü Tartan Aç* S. 19

Muammer Can* Kan Dil- Gece Fobisi* S. 20

Mustafa Ergin Kılıç* Sibel’i Us…5. Senfoni* S.21

Serdar Aydın* Blues ve Caz Şiirleri* S.22

Harun Aydın* Nostradamus’un Kamburunda Beliren Meseller* S.23

Selami Şimşek* Son Gözyaşı- Maviydi Kiraz Dallarının Alevi* S.24

Cihan Baskın* Yeni Bir Dünyanın Keşfi ve Columbus* S.25

Onur Sakarya* Cerrah* S.25

Fuat Çiftçi* Uzunca Oğlan İçin Yirmi Ötleği* S.26-27

Tahsin Şentürk* Kanat Alıştırmaları* S.28

Güntürk Üstün* Uyum Sağlama Becerisi* S.28

İlkay Coşkun* OtoRay* S.29

Hüseyin Korkmaz* Şimdi Şiir Düştüğü Yeri Yaksın* S.29

Serkan Gezmen* Kiraz, Muz ve İll Allah* S.30

Kaptan Ali Yalçınkaya* Ergen Şiirler 1* S.30

Abdurrahman Akkuş* Şairin Fazla Organı* S.31

Achim Wagner’den Şiirler* S.32

Harun Atak * Kopuk Ve Kopuk’la Yansıyanlar Odağında Bâki Ayhan T. Şiiri Söyleşisi* S.33-37

Vicdan Efe* Hayat* S.38-39

Zeki Karaaslan* Şiir Bahçesinde Dört Şair-Dört Şiir* S.40-43

Uluer Aydoğdu* Ölümü Göze Alan Yaşam Aşkı* S.44-46

Uluer Aydoğdu* Yap İşini* S.46

Hakan Bilge*Jean Genet’nin Manifestosu: Un Chant D'amour* S.47-48

Mustafa Ünver* Şair Çelişkinin Neresindeyse Onu Yazar… Şair Zamanına Borçludur* S.49

Koray Feyiz* Çeviri Kitaplığı* S-50-51

Şiiri Özlüyorum Dergisi 10 Yaşında

2011-11-05T08:13:00.001-07:00

Şiiri Özlüyorum Temmuz- Ağustos 2011 Tarihli 43. Sayısında Yer Alan Şair ve Yazarlar Şöyle:

2011-07-20T15:19:00.001-07:00

“Kayboluş Şiirleri”Nde Gaib Olan Hilmi Yavuz Ya da Hilmi Yavuz ve Yineleme 1- Mustafa Durak* Bir Şiir Savunması- Lars Gustafsson* Yazınsal Uzama Fotoğrafik Bir Tanıklık- Suat Kemal Angı* Varoluş Bahçesi- Uluer Aydoğdu* Yıllıklardan Bakarak 1980 Sonrasına Dağınık Bakışlar- Hüseyin Peker* Hiçlikle Çiftleşmek, Karşı Günlükler- Fuat Çiftçi* Betül Akdağ- Umursal Ma-tematik* Palto Hikâyesi- Bertolt Brecht-*

Hüseyin Çiftçi* Gültekin Emre* Serdar Aydın* Hüseyin Alemdar* Murat Dalgın* Murat Çakır* Muammer Can* Sadık Yaşar* Onur Sakarya* Ayşe Nalan* Arzu K. Ayçiçek* M. Sadık Kırımlı* Eşref Yener* Selami Şimşek* Neslihan Perşembe* Fadıl Oktay* Yılmaz Bozan* Osman Araf Tekin* Seyhan Kurt* Duygu Kankaytsın* Uluer Oksal Tiryaki* Erdinç Dinçer* Dolunay Ünal* Achim Wagner* Alican Aydostlu* Ahmet Özbek* Isahag Uygar Eskiciyan* Güntürk Üstün

Şiiri Özlüyorum’un Satışta Bulunduğu İller ve Kitabevleri:

MERSİN: Tekağaç Kitabevi –Çarşı

İSTANBUL: Beyoğlu- Mephisto* Kadıköy- Mephisto
İZMİR: Yakın-Alsancak* Pan -Karşıyaka
ANKARA: İmge* Turan

KAYSERİ: Bilge

Ayrıca, BURSA’da ilgili kitabevlerinden dergimiz istenebilir.

Abonelik koşulları için www.siiriozluyorum.blogcu.com’daki iletişim bölümüne bakılması.

Hep, şiirle!

Fuat Çiftçi

0542 4072802

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM'UN 43. SAYISI ÇIKTI!

2011-06-22T15:02:00.000-07:00

Behçet Aysan Şiir Ödülü, Fuat Çiftçi'nin...

2011-01-05T09:47:00.000-08:00

2010 TTB Behçet Aysan Şiir Ödülü, Fuat Çiftçi'nin "Ağrılı Renk" adlı kitabına verildi. Seçici Kurul ayrıca, 2010 yılında aramızdan ayrılan TTB Behçet Aysan Şiir Ödülü Seçici Kurul Üyesi Şair Arif Damar adına bu yıla özgü konulan "Arif Damar Özel Ödülü"nün de Gültekin Emre'nin "Çınlama" adlı kitabına verilmesini kararlaştırdı.

04 Ocak 2011

TÜRK TABİPLERİ BİRLİĞİ BEHÇET AYSAN ŞİİR ÖDÜLÜ

SEÇİÇİ KURUL TUTANAĞI

Türk Tabipleri Birliği’nin çağrısıyla Seçici Kurul 04 Ocak 2011 günü saat 17:00’de Türk Tabipleri Birliği Salonu’nda toplandı.

Toplantıya Emin Özdemir, Ahmet Telli ve Ali Cengizkan katıldı. Seçici Kurul üyeleri Doğan Hızlan, Cevat Çapan görüşlerini mektupla bildirdi.

Yapılan değerlendirmede TTB Behçet Aysan 2010 yılı ödülü “gelenekten el alarak deneysel arayışlar yapan” şiiri için Fuat Çiftçi’nin “Ağrılı Renk” adlı kitabına verilmesine karar verildi. Seçici Kurul ayrıca, 2010’da aramızdan ayrılan Behçet Aysan Şiir Ödülü Seçici Kurul Üyesi şair Arif Damar adına bu yıla özgü konulan “Arif Damar Özel Ödülü"nün de Gültekin Emre’nin “Çınlama” kitabına verilmesini oybirliği ile kararlaştırdı.

Seçici Kurul, Behçet Aysan Şiir Ödülü’ne katılan bütün katılımcılara teşekkür eder.

Emin Özdemir Ahmet Telli Ali Cengizkan

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM'UN 40. SAYISI ÇIKTI!

2010-12-26T13:51:00.000-08:00

9 YAŞINDAYIZ!

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM DERGİSİNİN 40. SAYISININ İÇERİĞİDİR:

Bu Sayıdaki Yazarlar:

Mustafa Durak: İsmail Tunalı Dolayısıyla Varlıkbilgisel Çözümlemeye Eleştirel Yaklaşım

Mehmet Baştürk: Kuntay’ın Üç İstanbul Ve Flaubert’in Duygusal Eğitim Romanlarında Bireylerarası İlişkiler

Suat Kemal Angı: Tarih Kavramı Üzerine’yi Poetik Gözle Okuma Denemesi

Ulus Baker: Muhafazakâr Kisve

Murat Dalgın: Reel Muhafazakârlık ve Yırtık Pabuçları Elverdiğince Caka Satarak Yürüyenler

Fuat Çiftçi: Hiçlikle Çiftleşmek- Karşı Günlükler (9)

Jale Sancak: Bataklık Hikâyesi

Didem Görkay: Üç Nokta…

Mehmet Ak: Semercinin Dağı

Murat Dalgın: Duraksamalar

Mustafa Ergin Kılıç: (Mev)simlerden Kalan!

Mehmet Akif Ertaş: Suphi Aytimur Ya da Bugünün Edebiyatı Ne Kadar İnce, Ne Kadar Derin?

Bir Mektup…

Hüseyin Cöntürk’ten Hüseyin Peker’e Mektuplar

Bu sayıdaki Şairler:

Küçük İskender* Hüseyin Peker* Hüseyin Çiftçi* Arzu K. Ayçiçek* Arife Kalender* Murat Dalgın* Muammer Can* Ali Süleyman Aytaç* Gökhan Arslan* Uluer Oksal Tiryaki* Fuat Çiftçi* Abdurrahman Akkuş* Belgin Karadeniz* Emel Koşar* Caner Önal* Naci Bahtiyar* Osman Araf Tekin* Yıldırım Vural* Pemra Oğuz*Peter Horn* Achim Wagner*

DAĞITIM YERLERİMİZ:

MERSİN

Tekağaç Kitabevi –Çarşı

SAMSUN

Ada Sanat Evi

(Zafer Mah. Şevkediye Cad.)

İSTANBUL

Beyoğlu- Mephisto

Kadıköy- Mephisto

İZMİR

Yakın-Alsancak
Pan -Karşıyaka

ANKARA

İmge
Turhan

ESKİŞEHİR

Adımlar

İtalik

KAYSERİ

Bilge

ANTALYA

Kitap Kurdu

Sönmez Kitabevi

ERZURUM

Birey Üniversite Kitabevi

Ayrıca, BURSA’da ilgili kitabevlerinden, TUNCELİ’de Süleyman Aytaç’tan (0541 273 5147) dergimiz istenebilir.

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM'UN 39.SAYISI ÇIKTI!

2010-11-07T15:12:00.000-08:00

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM'UN 38. SAYISI ÇIKTI!

2010-08-27T16:11:00.001-07:00

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM'UN DAĞITIM YERLERİ:

MERSİN

Tekağaç Kitabevi –Çarşı

SAMSUN

Ada Sanat Evi
(Zafer Mah. Şevkediye Cad.)
İSTANBUL

Beyoğlu- Mephisto
Kadıköy- Mephisto

İZMİR

Yakın-Alsancak
Pan -Karşıyaka

ANKARA

İmge
Turan
Ayrıca, BURSA’da ilgili kitabevlerinden, TUNCELİ’de Süleyman Aytaç’tan (0541 273 5147) dergimiz istenebilir.

Yakında, KAYSERİ dağıtımımız da gerçekleşecek. Dergimizi edinemeyen dostlarımızın aboneliğini bekliyoruz.

SEVGİLER...

HÜSEYİN ÇİFTÇİ'DEN YENİ KİTAP: derinti

2010-01-25T07:50:00.001-08:00

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM'UN 34. SAYISI KİTABEVLERİNDE!

2009-12-27T14:34:00.000-08:00

Şiiri Özlüyorum 8 yaşında! Dergimize abone olarak, bizlere destek olmak ister miydiniz? Siz dostlarımızdan haberler bekliyoruz.
Sevgiler…
Fuat Çiftçi
Yıllık abone bedeli: 25 TL
Posta çeki: 1402053 (fuat çiftçi adına)
İŞ BANKASI HESAP NO:
IBAN: TR62 0006 4000 0015 4210 1407 19
fuatciftci70@yahoo.com

ÜÇ ŞAİRDEN...

2009-08-22T05:06:00.000-07:00

şiiri özlüyorum

2009-08-06T09:37:00.000-07:00

"Şiiri Özlüyorum Dergisi:
Avanos'tan dünyaya giden
varoluşun gerilimli salvosu.
Güzel papirüs."

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM'UN 32. SAYISI ÇIKTI!

2009-07-18T14:54:00.000-07:00

Şiiri Özlüyorum’un 32. sayısında, Mustafa Durak, “Yorum ve Anlam”ı masaya yatırıyor. Yorum ve anlam her türlü yönlendirim kaynağı iki kavram. Yüzyıllarca ve hâlâ da, insanlığı saptırmada, insan odaklı bilginin üzerinin örtülmesinde, öznelerin zihinlerinin bulandırılmasında, çıkar odaklılarca arzulanan yöne çekilmesinde önemli bir işleve sahip olmuş ve olmaktadır. Bu yüzden öncelikle bu kavramları ele alanların niyetlerinin ve yönelişlerinin iyi çözümlenmesi bu kavramların nesnel bir tabana oturtulması bakımından bir zorunluluktur. Elbette böyle bir çalışma ne kadar uzun olursa olsun tek bir yazının sınırlarını aşar. “Yorum ve anlam” adlı yazıda bu amaçla, bir sınırlamayla, Montaigne, Susan Sontag, Umberto Eco’nun yorum konusunda görüşleri ve Tahsin Yücel’in Okuma üzerine bir yazısı eleştirel bir gözle okunmuş ve değerlendirilmiştir.

Hüseyin Cöntürk’ün Hüseyin Peker’e Mektupları’nda sinema ve reklamcılığın şiire etkisi tartışılıyor.

Fuat Çiftçi, Karşı Günlükler’inde, Cenk Gündoğdu, Utku Özmakas, Hakan Arslanbenzer, Burak Acar, Murat Üstübal, Serkan Işın, Ahmet Erhan, Sabit Kemal Bayıldıran, Osman Olmuş, Oya Uysal, Bejan Matur gibi isimler üzerine değerlendirmelerinin yanında, şiir, dil, eleştiri, medya konularına da ayrıntılı değiniyor. Çiftçi, eleştiri ağırlıklı günlüklerine devam edecek.

Sibel Oral’ın Ahmet Ada ile söyleşisi de günümüz şiir ortamını aydınlatıyor.

95 Şairin Seyfi Turan Şiiri de ilk kez Şiiri Özlüyorum’da yayımlanıyor…

Kısaca, yazılarıyla, şiirleriyle, desenleriyle, dergimizin bu sayısında şu adlar yer alıyor: Mustafa Durak* Hüseyin Peker* Hüseyin Alemdar* Hüseyin Çiftçi* İlhan Kemal*Zeki Karaaslan* Fuat Çiftçi* Mustafa Eroğlu* Ahmet Ada* Ahmet Uysal* Ahmet Cemil* Hüseyin Seyfi* Neslihan Su* Sinan Özdemir* Muammer Can* Sibel Oral* Mustafa Ergin Kılıç* Ali Süleyman Aytaç* Seyhan Özdamar* Mustafa Ocak* Ahmet Tüzün* Seda Eriş* Seçil Özcan* Kemal Kale* Murat Dalgın* Vural Uzundağ* Umut Yaşar Abat

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM DERGİSİ’NİN DAĞITIM YERLERİ:

İstanbul

Beyoğlu- Mephisto

Kadıköy- Mephisto

İzmir

Yakın-Alsancak
İletişim-Alsancak
Kabile-Konak
Pan -Karşıyaka

Samsun

Ada Kafe

Ankara

İmge
Turan

Kayseri

Onur Kitabevinden (Ticaret Odası Karşısı)

Nevşehir

Akpınar Büfe ( Eski Devlet Hastanesi Önü)

Ayrıca Bursa’daki seçkin kitapçılara dağıtım yapılmıştır…

Dergimize ulaşamayanlar www.siiriozluyorum.blogcu.com adresinden gerekli bilgileri alabilirler. Ya da Fuat Çiftçi aranabilir. (0542 407 2802)

ABONELİĞİ DÜŞÜNENLER İÇİN:

ABONE ÜCRETİ: 25 YTL.(5 Sayı)

Tek sayı, 5 Ytl'dir.

Fuat Çiftçi adına 1402053 numaralı posta çeki hesabı.

Ya da, İŞBANKASI 5421(Avanos) 0140719 NUMARALI hes. (Fuat Çiftçi) ADINA

NOT: MAİL adresimize, abone ve tel. bilgilerinin verilmesi işlemleri hızlandıracaktır.

fuatciftci70@yahoo.com

Ayrıntılı bilgi ve abonelik için:

www.siiriozluyorum.blogcu.com

www.siiriozluyorum.blogspot.com

0542 407 2802

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM'UN 32. SAYISI ÇIKTI!

2009-07-18T14:52:00.000-07:00

Hüseyin Cöntürk’ün Hüseyin Peker’e Mektupları’nda sinema ve reklamcılığın şiire etkisi tartışılıyor.

Sibel Oral’ın Ahmet Ada ile söyleşisi de günümüz şiir ortamını aydınlatıyor.

95 Şairin Seyfi Turan Şiiri de ilk kez Şiiri Özlüyorum’da yayımlanıyor…

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM DERGİSİ’NİN DAĞITIM YERLERİ:

İstanbul

Beyoğlu- Mephisto

Kadıköy- Mephisto

İzmir

Yakın-Alsancak
İletişim-Alsancak
Kabile-Konak
Pan -Karşıyaka

Samsun

Ada Kafe

Ankara

İmge
Turan

Kayseri

Onur Kitabevinden (Ticaret Odası Karşısı)

Nevşehir

Akpınar Büfe ( Eski Devlet Hastanesi Önü)

Ayrıca Bursa’daki seçkin kitapçılara dağıtım yapılmıştır…

Dergimize ulaşamayanlar www.siiriozluyorum.blogcu.com adresinden gerekli bilgileri alabilirler. Ya da Fuat Çiftçi aranabilir. (0542 407 2802)

ABONELİĞİ DÜŞÜNENLER İÇİN:

ABONE ÜCRETİ: 25 YTL.(5 Sayı)

Tek sayı, 5 Ytl'dir.

Fuat Çiftçi adına 1402053 numaralı posta çeki hesabı.

Ya da, İŞBANKASI 5421(Avanos) 0140719 NUMARALI hes. (Fuat Çiftçi) ADINA

NOT: MAİL adresimize, abone ve tel. bilgilerinin verilmesi işlemleri hızlandıracaktır.

fuatciftci70@yahoo.com

Ayrıntılı bilgi ve abonelik için:

www.siiriozluyorum.blogcu.com

www.siiriozluyorum.blogspot.com

0542 407 2802

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM'UN 32. SAYISI ÇIKIYOR!

2009-07-11T17:22:00.000-07:00

Ağrılı Renk basımda !

2009-07-09T17:41:00.000-07:00

Sevgili şair dostlarım, Zeki Karaaslan'ın "Ödülsüz" ve İlhan Kemal'in " Ücra Söz" adlı şiir kitaplarıyla benim " Ağrılı Renk" adlı şiir kitabım bu ay sonunda "Hayal Yayınları" aracılığıyla siz sevgili dostlarımla olacak! Sevinçlerimi paylaşırım!

AĞRILI RENK- ŞİİRLER/ fuat çiftçi

2009-04-04T13:09:00.000-07:00

AĞRILI RENK- ŞİİRLER/ fuat çiftçi

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM DERGİSİNİN YENİ DOSYA KONUSU:“Şiir aracılığıyla dünyaya ne yayılır?”

2009-02-10T13:16:00.000-08:00

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM DERGİSİNİN YENİ DOSYA KONUSU:“Şiir aracılığıyla dünyaya ne yayılır?”
1. Juan Goytisolo “ Soğuk savaşı kazananlar, tarihte eşi görülmemiş bir şeyi başarmaktalar: İnsan türünü kurnaz bir teknobilim ve teknopazar karışımı yoluyla beyinsizleştirmek. Kesinlikle önceden görünür olmayan yollardan geçerek olumsuz ütopyalara yaklaşıyoruz. Bu programlanmış felakete karşı insan türünü korumak için edebiyat ne yapabilir?” diye soruyor. Goytisolo’nun sorusu bağlamında, “Teknobilimin ve teknopazarın çılgın iştahından,emeğin sömürüsünden ruhun köreltilmesinden bedenin incinmesinden ve giderek yılgınlıktan belleksizlikten amaçsızlıktan şiir bizi kurtarır mı?” ve “Şiir aracılığıyla dünyaya ne yayılır?” sorusunu da yöneltmek istiyoruz.

2. Küresel kriz, şiirimizi de vurmuş mudur? Hem nitelikte hem de nicelikte bir şiir kriziyle karşı karşıya olduğumuzu varsaymak mümkün müdür? Mallarmé’nin deyimiyle “şiir krizi” ile karşı karşıya mıyız?

son ürün gönderim tarihi: 15 Mart 2009

GAZZE AVAZI

2009-01-26T03:33:00.000-08:00

63 şairin dizeleriyle katıldığı “Gazze Avazı”;
uçağı olmayanları uçaklarıyla bombalayanlara, topu olmayanları toplarıyla bombardımana tutanlara, silahı olmayanları silahlarıyla vuranlara, vicdanını, ırkçılık, milliyetçilik ve bağnazlığa satanlara, dünyanın toprağını bir türlü paylaşamayanlara, çocuklar ve kadınlar başta olmak üzere ayrım gözetmeden tüm canlıları çıkarları uğruna katledenlere karşı da bir çığlıktır.
İnternetteki şiir gruplarından ‘Şiir Penceresi’nde yapılan bir çağrıyı yanıtlayan şairlerin dizelerinden oluşmuştur.

gazze avazı

“o zaman ben 'onları' değil, kendimi öldürdüm gerçi,
dünya o kadar büyüktü ki çok küçük sandım o'nu”

dünyanın çekirdeğini çitleyecekti çocuk
tam o anda közlenmiş kalbini yiyiverdi talmud!..

kalbindeki dikeni çıkaramayan kardeşlerimin
gözyaşlarıyla birleşirse belki bu yangına bir avuç su olur diye
aklıma taş düşeli, saçma/sapan bir çocuk ve filistin yalnız taş duvar olalı
orda, taş döşeli avlumuzda, nablus’ta
çizilmiş bir haritayla dönmesini bekledim babamın; kuyular taş dolalı

oysa, zulme kurulmuş bütün saatler; her şey canevinden vurulmuş
gözyaşlarını bombalıyorlar şimdi
külden kentler içinde çırpınırken anne yürekleri
derme çatma dualarıyla çekip gidiyor çekimser tanrılar

karnında bilyeleri ile çocuk olurum,
sapanımın ucunda metal kuşlar ütüldüğüm sokakta babam vuruluyor!
bu bendeki son düş onu vurma!

- ey zûlmü çoğaltan yec’uc mec’uc

yalnızlığa tutsak sabi çığlıklar, kandillerde yakılan hıçkırık
ebabil kuşlarına dönüşürse bu huruç
çatlayan kan taşına nasıl ve kimle yaklaşır
esmer teniyle vahşi bir suç

“oku, yaradan rabbinin adıyla oku”

zulmetin kabuğunu kır
kalbini kûh-i nurla d’oku
Allah'ım, sen filistinli çocuğu
taşlarını ve sapanını koru

taşlar azizdir, sapan özgürlüktür, cennet yakındır anne gibi

- korkma, annen yanında yatıyor
uyuyor, ama taşlar uykusuz
kırmızı bulutlar geçiyor bak
son kez gördüğün bir oyuncak sana doğru geliyor: israil malı!

ve bir parça kan düşüyor yere, nice yaraların hüznüyle yoğrulmuş...
kara bir bulut, ıssız bir gece... bir umut, o kanla çocukların gözlerinde...
akıp giden kan sanmayın, sizin gördüğünüz kırmızı
bir devrin utancıdır riyakâr yüzlerde.

akıp giden kan sanmayın, kan da susar
bir çocuğun susuşudur, sustukça çoğalan utanç...
akıp giden kan sanmayın, kan susmayacaktır
bir çocuğun susmasıdır tarihinizdeki utanç

sen susunca askıya alır birileri senin yerine senin düşlerini
bak! yine bozuk çalıyor plak ortadoğu alevlerinden:
seni şeytanın dölü, seni belâ kumkuması
ölüm ele geçiriyor gök gözlü gazze çocuklarının yüzünü

- bana bak! robert gates, hillary clinton,
barack obama dahil bu amerika cahil
bu boktan abin, ya silah ya havyar
başka şey öğretmemiş sana israil

hançer denenir; en iyi benim kanımla
hançer bilenir; en iyi benim sevdamla
hançer sınanır; en iyi benimle
hançeri kanatır; en çok benim acım…

füze curnataları kuşların yerinde
saçaklar huzursuz saçaklar susamış
birikmeye korkuyor yağmur
çekiştiriyor akdeniz’i palmiyeler nara
tuzu gördükçe yara bağlıyor karalar

çocuklar neden yere düşmüş kırmızı bir gök
neden çatırdayan tuz kadın erkek, patlayan toprak
bir hınçlı köstebek! hangi kuyulardan çekiyor gücünü de
unutmayı seçiyor onun için su dağları yaratan iyiliği
tarihin hangi dibine atmış kalbinin gözlerini?

her fidan kırıldıkça bin mısra kanamakta
kan kalabalığı aklımızın çukurunda ölmeye büyümüş bir hayret...
filistinli çocuk masum israilli olan da
büyümesin çocuklar bir gazze olacaksa

iy'ettim; bush'un kafasına / bin tane pabuç attım.
fakat çaresiz - / kılıyor beni / gazze / orda ölüyor / torunum.
bir yardım umar babası duymaz mı kimsecikler
hani kuşlar hani bulutlar koptu uçurtmanın ipi

altı yaşında halid velvil, kanlar içinde gömleği
gazze'de, top oynuyor askerler!
çocuklar kanıyor; ah çocuklar! vah çocuklar!
papatyalar umursamaz küçük bombaları

bir çocuk her zaman büyüktür bir devletten
bu zulüm karşısında bir şairin çığlıklarında
mezarlara mevzilenir aşk'ın
aşk'ın ölüm askerleri...

dünya vurgunu gözleri
yok hükmünde mi olacak onların,
onlarsız mı vuracak yeryüzüne yıldızların ışığı,
ılık tıpırtısı güz yağmurlarının.

güneş pas tuttu; farkında mı göğün yüzü
sekiz başlı dragonun gettosunda
yaşadılar hem diri, hem ölü
ah... daha çok alanımız olsa keşke sözcüklerden

(bir çiçek görsem
aklım dolu çocuk olur akşam
çöker karanlığa örtülü büvelek mahkumları
çirkin bir buluttur korkuya ihanet...)

ahtapot kolları yırttı karanlığı
barutla iftar etti emzikli anneler
ana sütüne bulanmış son nefesler
bir kanlı kundak içinde düştü istanbul’un kalbine

bebek kanı göğe akar, bebek kanı intikam kokar
amma, değmeden karnımıza bıçağın ucu
ve göğümüz kızarmadan dehşetin nefesiyle
daha nice daha nice daha nice susacağız!

yeter! gazze yaralı bir kuş, göğsümden kalkan
taş olsun çocuk; duyarsız yürekler sapanına
al benim esnekliğimi de kat, fırlat fırlatabildiğin kadar
acının ince yollarını, özgürlüğe...

bir sabahlık gibi uyanmadı hiç, motaz uda
ve çok çocuk, çok çocuk...
- arabım... boylu boyunca uzanan ölünü seviyorlar yalnızca
esmer bir çocuk gül gibi parıldayan yarasıyla düşüyor toprağa

en anlamlı taş, şiirdeki değil, elindekiydi çocuk...

kandan koyudur merhametin alnındaki kir
gözleri bağlı değil, kör; bağa muhtaçsa bekir...
çocuk katillerinin yarattığı tufan
alnının çatına yazıldı uygarlığın!

bu hangi hayvan? bu hangi hayvan?
çocuk salkımlarını toplamaz insan olan
ben, bir afgan, bir ıraklı; filistinli bir anne…
çocuğumu öldürürler; tanrı esirgemez; niye?

akdeniz yürüsün kızıldeniz kan revan basra yaralı
tanrılar ırmaklar kucaklasın gül yüzlü çocukları
kanlı ellerin yaşamdan kopardığı
bir çocuğum şimdi gazza'de

bir kuşa kaptırdım kalbimin bir ucunu
bir ucu bende kaldı kuş uçtu gitti ta uzaklara
şaşılacak şey kalbimin bende kalan ucuyla
bir gökkuşağı kuruldu aramızda gazze'deki çocuklarla

bir sabah, küle bulanmış gazze'de
namlunun ucunda göveriyor kan çiçeği
damağın pembe şekerindeki sevinç
çocuklar, mavi ve sürgün, gül yanığı

filistin güz yaprakları gibi,
adı eksik çocuklardı / tamam iken sığ soluk...ayakların arasında hışırtıyla ezildi.
havada kaybolmuş çocuk kokusu

ince beden / tenleri / örter ama, kocaman-kundak diye bildiği / anne sütü toprağı!
çocuk ol bakalım sen de gazze’de
çocuk olabilecek misin ey moşe

yazılan yazılardan alınan azıklardan boyanan bir gül
bir gül kalkıyor şimdi ortadoğu’nun kalbinden
gelin tellerinden taşan sevinç olmasın çocuklar ölecekse
orada, parçalanmış bir zıbında doğmalı insanlık bir daha

ruhumu mülkün arsızları kuşattı.
dinmiyor dalgın nüshalarda çölün kanaması!
babaların kolları kısa kalmış
çocukların üstünü örtememiş anneler

- kundağımı bozdum! dilimi koydum dişlerimin yerine!
kevgirler mi, en dolu yanlarım!
her defasında kışkırtılmış soğanlar bıraktım kapılarına!
ölelim! ve bitsin bu karahummalı hayat

gazze'nin tayları kırılıyor bir bir; bir ananın emzirdiği çocukvatan adına sırtından bıçaklarken bir başka ananın çocuğunuve masumların gözyaşı üzerine kurulmuş uygarlığımız dalgalanırken bayrak niyetinebabalar, kahraman yetiştirdik diye öğünecekler.

seni sevmiyorum beyaz insan!karalara büsbütün boyanmışlığım bundan...
kan olmasın diye bütün kelimelerin altında
vicdanımı ve namusumu bağlıyorum gazze’deki çocuğun gözyaşlarına

yine Kerbela, yine matem, çocuklar şehit
yetiş Hazreti Şah’ım yetiş eyle niyaz
zalimin her yerde adı yezit, kavmi yezit
Gazze yanık, Gazze susuz, Gazze avaz avaz

- o bıçağı saplayacağım yüreğime
yitireceğim hiçbir şey yok
düşlerimi yanıma aldım, değişimin mahşerine
ya insan kalmak ya da onursuz bir dünya!

A.HİCRİ İZGÖREN, ABDÜLKADİR BUDAK, ADNAN GÜL, AHMET GÜNBAŞ, AHMET UYSAL, ALİ K. METİN, ALTAY ÖMER ERDOĞAN, AYDIN ŞİMŞEK, BEDRETTİN AYKIN, BEŞİR SEVİM, BETÜL TARIMAN, BÜLENT GÜLDAL, C. MEHMET EREN, CAFER KEKLİKÇİ, CUMA DUYMAZ, EMEL İRTEM, EMİR ÖZSOY, ERCAN Y. YILMAZ, EREN AYSAN, FATİH YAVUZ ÇİÇEK, FERGUN ÖZELLİ, FUAT ÇİFTÇİ, GÜLÜMSER ÇANKAYA, GÜNGÖR GENÇAY, H. İHSAN SÖNMEZ, HAMDİ ÖZYURT, HAYDAR ERGÜLEN, HAYRETTİN GEÇKİN, HAYRİ K. YETİK, HİDAYET KARAKUŞ, HULKİ AKTUNÇ, HÜLYA DENİZ ÜNAL, HÜSEYİN ALEMDAR, HÜSEYİN PEKER, İBRAHİM İSPİR, İHSAN TOPÇU, KADİR AYDEMİR, KORAY FEYİZ, M. MAHZUN DOĞAN, MEHMET SARSMAZ, MURAT SOYAK, MUSTAFA ERDEM ÖZLER, MUSTAFA ERGİN KILIÇ, MUSTAFA NAZİF, MUSTAFA ÖKKEŞ EVREN, NİSAN SERAP, NURDURAN DUMAN, ONUR CAYMAZ, ORESAY ÖZGÜR DOĞAN, ÖZCAN ERDOĞAN, PERİHAN BAYKAL, SAİD ERCAN, SELAHATTİN YOLGİDEN, SERAP ERDOĞAN, SERDAR ÜNVER, SİNA AKYOL, SİNAN ÖZDEMİR, SÜAVİ KEMAL YAZGIÇ, ŞEHMUS AY, TEKİN GÖNENÇ, VOLKAN HACIOĞLU, YAŞAR BEDRİ, YELDA KARATAŞ

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM 29 SEÇKİN KİTABEVLERİNDE ! DOSYAMIZ: ŞİİR VE EROTİZM

2009-01-01T12:15:00.001-08:00

DOSYA: ŞİİR VE EROTİZM
Mustafa Durak* Hüseyin Alemdar* Sıddık Akbayır* Mustafa Ziyalan*
Hüseyin Avni Cinozoğlu* M. Mahzar Alphan* Sabahattin Yalkın*
Raymond Jean* Zeki Karaaslan* Hakan Cem* Aynur Uluç*
Halil İbrahim Özbay* Nevin Kurular* Ercan Y. Yılmaz*
Yılmaz Albayrak* Volkan Odabaş*

ŞİİRLERİYLE, YAZILARIYLA…
Hulki Aktunç* Lale Müldür * Hüseyin Peker * Ahmet Ada* Joseph Addison*
Baki Ayhan T.* Eren Aysan* Ahmet Uysal* İlhan Kemal* Hüseyin Çiftçi*
Serap Erdoğan* Seyhan Özdamar* Fuat Çiftçi* Vural Uzundağ* Gökhan Göçer*
Gönül Gönensin* T. Özgür Yağcı* Korkut Kabapalamut* Veli Düdükçü*
Naci Bahtiyar* Duygu Kankaytsu Aksoy* Mustafa Ergin Kılıç*

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM DERGİSİ’NİN DAĞITIM YERLERİ:

İstanbul

Beyoğlu- Mephisto

Kadıköy- Mephisto
Simurg

İzmir

Yakın-Alsancak

İletişim-

Alsancak

Kabile-Konak

Pan -Karşıyaka

Samsun

Ada Kafe

Ankara

İmge

Turan

Kayseri

Bilge Kitabevi

Kırşehir

Eylül Cafe

ve ayrıca; Adana, , Denizli dağıtımlarımız yapılmıştır.Dergimize ulaşamayanlar http://www.siiriozluyorum.blogcu.com/ adresinden gerekli bilgileri alabilirler. Ya da Fuat Çiftçi aranabilir. (0542 407 2802)

Şiiri Özlüyorum- Şiir Gözü
YEREL SÜRELİ YAYIN
YIL:7 SAYI:29 OCAK- ŞUBAT 2009
Şiiri Özlüyorum ticari amaçlı bir dergi değildir.
Katkı: 5 Ytl. Yıllık katkı payı: 25 Ytl.
---------------------------------------------------
SAHİBİ VE YAZI İŞLERİ MÜDÜRÜ: Fuat Çiftçi
Posta çeki no: (Fuat Çiftçi) 1402053
BANKA HESAP NO:
İş Bankası Avanos Şubesi- Fuat Çiftçi
Şube kodu: 5421 Hesap no: 140719
ELMEK:
fuatciftci70@yahoo.com
fuatciftci70@gmail.com
Tel: 0542 407 28 02
YAZIŞMA:
Fuat Çiftçi- P.K:5 Avanos/ Nevşehir
YÖNETİM VE KARGO ADRESİ:
Karaseki, 7.Sok.7/6 Avanos/Nevşehir

2009-01-01T12:15:00.000-08:00

SANALIN BELEŞÇİLİĞİ... ALDATILMAK YA DA ŞİİRİ ÖZLÜYORUM'DAN RİCA...

2008-12-07T17:45:00.000-08:00

Sanalın beleşçilerinin üşüştüğü sitelerde yazılarını özellikle şiirlerini gösterime döken dostlarımızdan bir ricamız olacak: Şiiriniz ve yazınız, izin veriniz de dergilerde okunsun artık. Bizi önemseyiniz lütfen. Kişisel blogunda yazısını ve şiirini yayımlayan dostlarımız da bizi anlayışla karşılar umarız. Öylesine iletiler alıyoruz ki genç şair şiir sitelerini biçtikten sonra bir de dergileri kolaçan ediyor. Basit yöntemle bunu görüyoruz. Daha önce, kimi dergilerde yayımlanmış şiirini ve yazısını yutturmaya kalkanlar da var. Dosya konularımız gereği alıntı yapıyoruz; daha önce yayımlanmış yazılara başvuruyoruz ama bu kısıtlı durum. Dergimiz daha dağıtımdayken, yazısını ve şiirini ( kişisel blogları atlayarak söylüyoruz bu kez), bir de sanala hoş peş çektiren dostlarımız hem dergi okurunu aldatıyor hem de bizi çok üzüyor. Daha, dergi dolaşımdayken, dergiyi edinen sanal sitesi olan kişiler, kolay bir teknikle, dergidekileri yayımlıyor; hem de dergi adını dahi anmaksızın. Bu nasıl etik anlayışıdır?

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM DERGİSİ'NİN YENİ DOSYA KONUSU: ŞİİR VE EROTİZM

2008-11-23T13:24:00.000-08:00

A Y R I N T I : www.siiriozluyorum.blogcu.com

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM 28 SEÇKİN KİTABEVLERİNDE !

2008-10-22T10:23:00.000-07:00

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM DERGİSİ’NİN DAĞITIM YERLERİ:

İstanbul

Beyoğlu- Mephisto
Meksikali Kitabevi -Bağcılar
Simurg
Kırkambar (Anabala Pasajı- Beyoğlu)

İzmir

Yakın-Alsancak
İletişim-Alsancak
Kabile-Konak
Pan -Karşıyaka

Samsun

Ada Kafe

Ankara

İmge
Turan

Kayseri

Bilge Kitabevi

Kırşehir

Eylül Cafe

Ve ayrıca;

Adana, Mersin, Denizli, dağıtımlarımız yapılmıştır.

Dergimize ulaşamayanlar www.siiriozluyorum.blogcu.com adresinden gerekli bilgileri alabilirler. Ya da Fuat Çiftçi aranabilir. (0542 407 2802)

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM’UN YENİ DOSYA KONUSU:Şiir ve Erotizm

2008-10-19T10:46:00.001-07:00

Günümüzde, estetik duyarlılıklar ve şiirsel deha, iktidar-piyasa sarmalının içinde boğulurken, pek de gönül düşürülmemiş bir konudur : “şiir ve erotizm” Dergilerde defalarca dosya konusu yapılmasına rağmen, erotizmi bedenin şiiri, şiiri dilin erotizmi olarak algılamamaktan olsa gerek - belki de şiirin temelde erotizmden yola çıktığının, dili de, dünyayı da erotikleştirdiğinin atlanmasıdır bu- erotizmin her şeyden önce insana özgü olduğu unutulmuştur. Erotizmin insan elinden çıkan bir kültür olduğu da atlanmıştır. Erotizmin güçlü bir politik duruşu sembolize ettiği de birkaç makale içinde küflenip gitmiştir. Erkekten dişiye doğal aşk tadını sunmaya çalışan reklamlar, tv kanallarında, orada burada üst üste gelirken, erotizm, nedense hep kadınlar ve erkekler arasında yaşanan sıkıntılı seksüel ilişkinin altını çizmede ve yanlış tevazu ile alay etmede kullanılmıştır. Tıpkı her yerde anlatılan fıkracıklar gibi… Erotizmin düşünceler içerdiğini, bir meydan okuma olduğunu dillendirerek, “gözetlemek için anahtar deliği yeterli değildir, kapıları açmak, deneyimleri paylaşmak gerekmektedir”in altını çiziyoruz. Bu bağlamda, Bataille’ın, Erotizm, ölüme dek yaşamın onaylanmasıdır.Cinsellik ölümü kapsar(…) görüşünü de öne sürerek Şiir ve Erotizm’i dosyamıza taşımak istiyoruz.

Son katılım tarihi: 15/01/2009
sayfa sınırlamamız yoktur.

www.siiriozluyorum.blogcu.com

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM DERGİSİ’NİN 28. SAYISININ İÇERİĞİDİR:

2008-10-13T14:03:00.000-07:00

İÇİNDEKİLER

John O’Loughlin- Anti- Şiirin Anti- Felsefesi/ S.2
Veysel Çolak- Aşkın Bekleyen Kıyıları (Şiir)/ S.3
Ahmet Ada- Derin Beyaz Atlar (Şiir) / S.4
Celal Soycan-Aleylua-4 (Şiir) / S.5
Hüseyin Çiftçi-Derinlikler (Şiir) /S.6
İlhan Kemal- Güz?- Ben Değilim! (Şiir) / S.7
Mustafa Ergin Kılıç- Esin Tin-Uçuk(Şiir) / S.8
M. Mahzun Doğan- Merhaba (Şiir)/ S.9
Ogün Kaymak-En Derin Yeri Zamanın (Şiir) / S.10
Tamer Gülbek- İşgalci (Şiir) / S.10
Okan Alay- Dengbej Filit (Şiir) / S.11
Fahrettin Koyuncu- Kemlik Suresi (Şiir) / S.12
Seyhan Özdamar- Ah’topot (Şiir) / S.12
Ahmet Gök-Gaja (Şiir) / S.13
Ercan. Y. Yılmaz- Muska (Şiir) / S.14 (Şiir)
Emin Kaya- Kült Kediler Yasası (Şiir) / S.14
Özgür Balaban- Rose (Şiir) / S.15
Gökhan Göçer- Evlere Çalım Atan Kuş (Şiir) / S.15
-------------------------------------------------------
Dosya: İlhan Berk (S.16-45)
Mustafa Durak: İlhan Berk Şiirinde Kuramsalın Değeri
Fuat Çiftçi: Şiirin Tohum Kuyusu İlhan Berk
Adil İzci: İlhan Berk İçin
Hüseyin Alemdar: Kült Bir İlham Berk
Betül Tarıman: İlhan Berk’i Anlama Çabası
Ahmet Uysal: İlhan Berk Ölmüş Dediler- Nesneler Şamanı
Zeki Karaaslan: İlhan Berk’e Selam
Mustafa Ergin Kılıç: Kuşların Doğum Gününe Gitti !
Volkan Odabaş: Ölüm, Uzun Bir Adam’da Yazıyor Yazısını
İlhan Kemal: Sihir Adam İlhan Berk
Okan Alay: İlhan Berk Ve Şiir
-------------------------------------------------------
Hüseyin Alemdar- Beşli Aşk Kağıdı (Şiir) / S.31
Uluer Oksal Tiryaki- Verlaine Günlükleri (Şiir) / S.45
Görselcilere Sinir Ağı- 1 / S.46
Birkaç Kuş Birkaç Anı’da Saklısu: Veysel Çolak ( Kitap Tanıtımı) S.47
Zeki Karaaslan- Şiirin Aşısı/ S.48-49
Fuat Çiftçi- Değiştirmeler (Şiir) / S.52 (Arka Kapak)

Ayrıntılı bilgi ve abonelik için:

www.siiriozluyorum.blogcu.com
www.siiriozluyorum.blogspot.com
0542 407 2802

ŞİİRİ ÖZLÜYORUM DERGİSİ BİR MÜDAHALEDİR !

2008-10-11T15:18:00.001-07:00

BAĞIMLILIK-ŞİİR* ETRAFINDA DEYİŞLER

2008-09-30T07:01:00.000-07:00

I Çirkin bir avangard oyununun içinde yarış halinde olan deneysel şiir ( concrete poetry- somut şiir) yazarları, imlerin röprodüksiyonundan oluşan mumyalara dönüştürdükleri şiirin gazabından kurtulamayacaklardır. Kendi iç tekrarları sonlarını hazırlamıştır. Bu tür şeylerin oluşturduğu mekanla, zihniyet haritasına bir müdahaleden söz edilemez… Üst üste yığılmış şekil kümesi şiir olabilir mi? Sessel anlamsallığa kavuşturulmamış şeyler ne kadar şiir? Resimsel söylev, ne zamandan beri şiirdir? Biçimsel güzellik kaygısına yönelik bir çeşit gerilim; şiiri tersyüz ederek onu sağlayan devinimlerden yararlanarak görselliğin ön plana çıkarıldığı oyun… Belleğe bir nesne görüntüsüyle kazındığını söyleyemeyiz. Şirin sesbirimiyle resmin renkleri arasında birliktelik olduğunu öne sürmek, şiiri ve resmi belirleyen öğeleri görmezden gelmektir. O zaman bu tip şeylere, şiir olmayan ( non poetry ) denebilir. Sözsel oluşumların çıkmaz sokağı da bu tanıma denk düşer kanısındayım… Deneysel şiir, anlığımızın görüngüler dünyası karşısında sergilediği şematizmden başka bir şey asla değildir. Kendisi olarak da sorunlu bir kavramdır. “ Somut olan her şey erir; biçimler bulanık, belirsiz bir sis içinde ileri geri gitmeden, zamansız ve yönsüz varlıklarını sürdürürler.” diyor Ernst Fıscher… Avangart açılımların mimarisi bile olamayacak, şiir dışında bir zihniyetin meselesini burada noktalamak gerekir.

II Anlam, çoktan beri bilinen ama yine de insanın kendine bilgi olarak göstermesi gereken şeyi tanımlamada yardımcı olur. Anlam, bilinenin sınırlarına dikkat çekerken, şiir, bilinmeyen ya da bilinmez olanı da görünür kılar. Anlamı kodlayan ve üreten, şiir karşısındaki dış dünyaya tepkilerdir. Anlam, savunma mekanizmalarından, tepki oluşumlarından ve yüceltmelerden öte bir şey değildir; estetik ideolojinin maskesidir de denebilir… Bir düşünceye, imgeye göre anlam, dikkatimizi onlara verdiğimizde kaybolma eğilimindedir. İnsanın anlam istemi ( will to meaning ) itkilerle içgüdüler arasındaki çatışmalardan değil, varoluşsal sorunlardan kaynaklanır. Anlam, herkeste aynı tarzda, tekdüze, cılız duyumsanan ya da sıradan tepki uyandırırken, şiir çoksesli ya da derinden duyumsanan tepki uyandırır. Şiir anlamı tersinir ama, kendisi insan boyutuna girme cesaretini gösteren büyük bir terapidir. Dünyayı ve kendimizi anlama süresince kullandığımız filtrelerce kirletilmiş deneyim, yaşanılan anın kanıtı bile değilken, şiir, kendi eşyasıymışçasına sahip olunabilen ya da özne tarafından yaratılan bir şeyden daha çok yaşamdır. Bir şirden anlam çıkarmak, sanki orada olmayanı şiirin içine yerleştirmek gibi bir şeyi yığar önümüze. Oysa şiir, yorumlamanın olanaksızlığını dile getirir. Anlamın ardında anlağın ışığı acınası biçimde sönmez mi? Şiirin anlamın ürkütücü verimliliğinden uzak durması ondandır. Birbiriyle rekabet halindeki beğenilerin, sabit fikirlerin ve ön yargıların birbirleriyle itişip kakışmasından ibarettir anlam denebilir… Bilmeyi ve bilgiyi kabullenme sorunu anlamı kavrayabilme ilintisinden doğar. Şiirin tersindiği durum, bu. Sankileri gerçeklerle uyuşturmaya çalışmak en büyük açmaz olsa gerek. Şiirin mesajı sadece kendisini bağlar. Şiirin kendi dışında bir anlam üretmesi zaten mümkün görünmüyor. ( insan, eninde sonunda şiirin kendisi için ne anlama geldiğini anlayacaktır.) “ Büyük miktarda bilginin süratle üretilmesi, bunların anlamlandıracağı sistemlerin oluşmasını engelleyerek, zamanımızda şiiri de etkileyen anlam krizine yol açmıştır.” demek istiyorum. Şiir bir anlam aktarmaz, kendisine bir anlam oluşturur. Şiir, sonsuz farklı şekilde okunabilir ve okurları şairin niyetinden daha fazla uzağa taşır. Şiirin kendisi nasıl derinliklere inebileceğimizle ilgili ipuçları verir kaldı ki… Neyi bildiğinden emin olmayan, tüm belirsizliklerden kaygı duymaksızın, hissettiği ve yerleştiği yeri şiir diye adlandıranlar elbette olacaktır; bilmenin bir yolu olarak hissedilen sessiz vazgeçme, ya da bilginin sınırlarını kabullenme en doğrusudur… Öyleyse şiir, dünyayla ya da olguların durumlarıyla ilgili kesin gerçeklere ya da doğrulara götürmeyen farklı bilgi türü, bir bilme biçimidir denebilir mi?

III İnsanın dönüşümü, yeniden insanî dengenin kavranışıyla mümkündür. Şiir için de böyle düşünebiliriz. Günümüzde şiirin insanî değerinin bilinmesinden daha çok, piyasadaki değeri üzerinde durulması, şiiri standartlaştırıp sahte sonuçlara dönüştürmeye değin tehlikelidir. Gerçek şair, şiirinin gerisinde insanı arar, öğreneceğini de ondan öğrenir.

IV Dışkının ironik biçimde saygıdeğerliğini sunmak gibi bir şey olsa gerek, bir başkasının şiirinin ruhuyla oynayıp, ruhsuz metinler üretmek. Karma ile, işe yarar bir şey elde edilemeyeceği gibi, hastalıklı çözüşmenin yoksunlu kişiliğini sunar, bir diğerinin şiirini taklit edenler… Taklit, benzerliklere ilişkin değil, fakat eşdeğerliliklere ve uygunluklara ilişkin buluşları yığar. Buna biraradalık ya da melezleşme de denebilir. Kurmacanın kurmacısı şiirselliğe dahi varamaz. Küçük kişilerin başarılarını, küçük insanlar sağlar. Değil mi? Şiir eşi benzeri olmayan fiziksel bir bütünlüktür; mekanik yeniden üretim çağında bile mevcudiyeti asla kopya edilemez… Son olarak, röntgen filmlerindeki çok zayıf gölgelerden bir tanıya varma durumunu sergilerler taklidi şiirler…

V İmge dili hazırlayandır; dile fetiş bir aşkınlık ( transcendant ) ekler. Dilin kırıldığı, yeniden tanımlandığı yerdir imge… Dil kendi kendine bildirimde bulunurken, imge ona olağan bir insan olgusu yığar. İmge, beleğin değişken durumunu baz alarak, gerçek öncesinin sonrasını, şimdinin bağlamıyla verir; nesnenin düşünceye bağlandığı çizemdir. İmgeler düşünce olamazlar. Düşüncelerle bir arada işaret içinde varolabilirler Levi- Strauss’un dediği gibi… Bizi her şeyi yeniden kurmaya yoğunlaştırır… İmge, görmenin gizlerine biraz aydınlık getirebilir fakat, şaire, verdiği bilgilerden hangi sonuçları çıkarması gerektiğini söylemez. İmge, normal algılama biçimimizin temeli değil, ona karşı ortaya konan seçenektir…

VI Şiir, bağlanmayla bağlarını koparma arasındaki geliş gidişte, benin görünmez olduğu yerde, kurulu dengelere ve ideolojilere başkaldırıdır; bir dinin, felsefenin, ideolojinin tam tersi olan tasarımdır. İnsanları siyasi polise asla dönüştürmez. Kendi gücüne hizmet etmek için çalışan iktidarların ve aygıtların etkisine karşı direniştir. Şeylerin tanrısal düzenine bağlanan zincirlerini, totaliter despotluğun demir kafesini, ruhun çileciliğini, fetih ruhunu tersinir bunlara karşı mücadele eder şiir… Şiir, insanı toplumsal rollerinin ve aidiyetlerinin ötesinde savunur. Teknikler, kararnameler ve tüketim malları ormanından insanı alır, onu yeni bir kültürün, yeni yaşanmış deneyimlerin ortaya çıktığı zamanı ve uzamı tanıması için ikna eder…

VII Süreç, süreklilik ve ardışıklığa dayanan zaman dünyasında, salt kastan, sinirden, kandan, kemikten oluşmaz şiir; kusursuz uyum, eksiksiz araç ve gereç, kararlı yaşam, şiiri görmemizi sağlar. Kendilikler arasında bir seçmeyi, karmaşa içine birleşimi içererek yan yana gelişin akışına sokulur. Şiirin, neyin gerekli olduğu konusunda bilgi ürettiği yalandır; insan üstü olduğu doğrudur. O, ne sıkıştırılmış ne de yoğunlaştırılmış konuşmadır. Şiir, insanı, insanî olma yönünde tasarımlamadır. Dille beden arasında bir tür posta olsa da, bir iki dize uğruna onca şeyden vazgeçmenin inancıyla o, insanın ihtiyaçlar listesinde en öndeliği konusunda ısrarcıdır. Bağımlılık- Şiir işte burada yatar… Bağımlılık- Şiir, kısa ömürlülüğe dayalı, hızlı bir devridaim toplumunda değişmez bir biçimde var olan boşunalık duygusunu tersinir.

VIII Şiirin ruhu, yaşama, çözülmesi gereken bir çok sorun olarak bakar ve o sorunları çözer.

IX Şiiri okuma edimi, okuyanın mevcudiyetiyle, yani kişinin okuma edimi sırasında buradayım diye hissetmesiyle , şiirin kendisinin mevcudiyeti arasında bir türlü uzlaşı gerektirir. Beğeni geleneğiyle, alımlama bağlamında yüksek değer biçilmesi gereken bir uzlaşı bu…

X Şiir özel bir varolma biçimini, yani insana özel bir yakınlaşmayı ortaya koyar. İnsanın varlığının açıklığını sunduğu da söylenebilir… Sözcüklerle dünya arasındaki ilişkide insanı önceler. Bir tür insanın farkına vardırma biçimidir.

XI Şiir anlatıyı çerçeveleyen ve onun bağlamını yaratan şey değildir. Anlatı, şiirin temsil gücüne yaradır. Şeyleri adlandırmak ve yorumlamak şiirin dışındadır denebilir. Bir okuma metniyle bir açıklama yazısı arasında bir yerde ya da bölgede şiir yazılması, şiiri öyküye düşürmek gibidir. Şiirde yazısallaşmanın, şiiri bir yemek tarifine, bir teknik şartnameye, bir şirket sözleşmesine, bir kaza haberine vb. evrilmesine neden olacağını sanıyorum. Yazısallaşmanın şiiri, sığ, eksik, zayıf, kötü, sahte, öykünmeci durumuna düşürdüğü görülmelidir… Zaten, şiirin yapısal iskeleti, yazısallığın dinamik örüntüsüyle uzlaşmaz…

XII Şair sözcüğü, belli bir alanda uzmanlaşmış bir yeteneğin ifadesi değil, yaşam karşısındaki duruşun ifadesidir; yaşamdan ( günlük yaşamın yapay benliği değil söz konusu olan ) uzaklaşan şair kendi kendini imha eden makinedir. Şiirin yüksek yaşama yönelik içsel yollarının bulunmasıyla şair olunacağı gerçektir.

XIII Şiir, hiçbir zaman evrensel din olmamıştır. İman arttırıcı etmen olmamıştır ve olmayacaktır şiir. Şiirin, dinin modaya uygun amblemi olarak görülmesi, onu kısa ömürlü normlara sürüklemek demektir. Ortak inanç standartlarının, bir toplumu oluşturan normların hızlı çöküşünü sağladığı, bunun da manevi boşluğun bir belirtisi olan depresyona, insanları sürükleyeceği muhakkaktır. İnsanı yüceltme görünümü altında aşınmış ve kalıplaşmış bir kolaycılık ve kaba bir söylevcilik tehlikesini asla öncelemez şiir…

XIV Toplumun egemen değerlerine başkaldırı olan şiir, orta sınıf değerlerine, hayat tarzına ve kariyerizme asla güvenmez. ( Söylemimiz, çoğunluk orta halli bir yaşam sürdürürken, azınlığı varlığa boğan bir çıkarcılıkla karıştırılmamalı.) Onaylayıcı değildir. Toplumun egemen eğilimlerine teslim olmaz demek istiyorum. Şiir, karşı kültür oluşturma rolünü kullanır. Kitlesel medyanın, reklam tasarımının, popüler kültürün imajlarıyla ilişkilendirilemez. Şiir, tahrik edici haz nesnesi olmamıştır. Yukarıda saydığım öğelerin meşrulaştırıldığı bir eklektizm değildir şiir…

XV Şiir, endüstrinin kimliğine bürünerek asla kitleselleşmez. Kaldı ki kitle kültürü, bireyleri şiir karşısında edilgen tüketicilere dönüştürdüğü yerdir…

XVI Duyarlılığa yeni bir boyut kazandıran şiir, evrenin devinimler örgüsünde büyüyüp gelişmenin türlü konumlarını kapsayan bütün … Başlangıçta eylem vardır, doğru, ama şiir onun üstünde yer alır… Şiirin olaylar dünyasıyla ilgisi yoktur…

XVII Şiir yasa değildir, yaşam üstündedir. O, kendi sınırlılığı içinde birtakım belirsizlik taşıyan sınırsız yasaya benzer. Şiir, kendi birlikteliğine herkesi ortak etme biçiminde bir gereksinim duyar. Bu yolda, kendine tepki göstermeyen herkesi kuşkuyla karşılar…

XVIII Şiir her zaman yenidir ; varoluşunu ve kendi öğelerini durmaksızın yeniden tanımlar. Şiir geleneğin hem içindedir, hem de ona karşı çıkar; alternatifler ima eder. Geleneksel estetiğin kodlarını, araçlarını, biçemlerini sorgulayarak onları dönüştürür. Şiir, geleceğin titreşimlerini hep taşır…

XIX Şiir, kâr getirmeyecek bir girişim olarak kalacaktır. Pazarlama olmaksızın, değişen toplumsal ve ekonomik koşullar karşısında şiir, geleceği yönlendirmede kendine sürekli kimlik bul(ur)acaktır. Düşük nitelikli meta üretiminin etkisine karşı içten gelen direniştir şiir…

XX Uyaran, şiire can katan bir sözcüğü, sözcükler yığınına, cilt cilt kitaplara yeğlemelidir şair…

XXI Şair için yapacak tek şey var: Şiir için her şeyden vazgeçmek! Şair, önce kendisini gözden çıkarmalı ki, – varolana boyun eğmeksizin – iç yozlaşmalar ( nihilizm ), çözülmelerle dolu zaman, insanda insanın yok edilmesini özleyen her şey yok olsun … Çünkü şair, insan örneğidir… Yarışılacak insanın da temsilcisi olmayacağı gerçektir.

XXII Eskinin çürümesinin ya da yeninin mayalanmasının yoğun birlik oluşturmasını tersinmeli şair… Ne bir sınıfın, ne de bir ulusun üstünlüğünün olmayacağı kültürü yeğleyen şair, bilinçten kurtularak değil, bilincin en yüksek derecesiyle, sınırsız değişim yeteneğini zenginleştirdiği sürece, yazdıklarının yaşamın bir benzeri olacağını söylemek pek yanlış olmaz.

XXIII Şiir kuralları tersinir; merkezileşerek tüm ölçütleri ve yargıları düzenleyeceği varsayılamaz. Özel bir örnekten ya da eldeki modelden şiir üretilemeyeceği açık değil midir? Kalıplaşan soyutlama olarak görülmemelidir şiir.

XXIV Kalıplar merdivenine dayanmak zorunda kalan şairlerin, idari açıdan, ödüller ve baskılar düzeninin de merdivenine dayananarak kötü örgütlenmenin kişisel çekişmeleriyle şiirden kopma yaşayacağı muhakkaktır. Kalıp bilincini içinde kaşıyarak var gücüyle kendini yaşamaya veren şairin yaşantısı yaşamdan kopuk düzen kuruculuğuna yönelir… Yaşamı taşımak diye gösterip yaşamı yalınlaştıran kalıplaşma ya da eklektizm, ancak olası bütünlüğün karmaşık niteliği olabilir. İnsanların çalınmış özününün ona tekrar kavuşturulacağı tek alan olan şiir, dogmatik ölçülere vuran siyaseti, çabuklaştırılmış nitelikleri, kuşatmaya uygun emirleri kısa ömürlü kılar.

XXV Halkın hemen hemen hepsinin, şiir sürecini, gizemli, ulaşılmaz ve kendi ilgisi dışında bir olay olarak görmesi şaşırtıcı olmasa gerek. Zaten şiirin, yığınlara vardığında, çoktan bitmiş bir şey olarak oldu bittiye getirilmesinin ardında, yavan şiir karşısında yatan coşku yatmıyor mu? Kendi hesabıma ben, şiirin kalabalıklar için yapılan bir sanat olduğuna inanmıyorum. Şair bunu aklında tutmadığı sürece, karşısındaki maketin gölgesinden ibarettir. Şiir, ne zaman kalabalıkların sanatı olmuştur ki zaten ?

XXVI Her çareye başvurarak sonluluğunu gösteren insana, sonsuzluk fikrini uyandıran, tek, şiirdir…

XXVII Kendini şiir karşısında öldürebilecek tek adam vardır: Şair !

XXVIII Hayal gücünün kutupları hayat ve ölüm olan tek uğraş şairlik… Yaşamı, kendi vücudu aracılığıyla, keskin duymaktadır şair; bedeninin içerdiği dünyanın anlamını susturmamak için, şiirin başka yaşamlar da içerdiğinin farkına varılması için didinir… Şair, tüm yaşamların yaygınlığıdır…

XXIX Bitmeyen bir büyüyüş ve doğuruş var mıdır ki, kabuklarını çatlatıp serpilmek için şiirden güç almamış olsun?

XXX Şiirin çıplaklığının sofularda uyandırdığı iç ürpertisi, hazcılarda verdiği yüzeysel umut, yine kendisi için hiçbir şeydir. Vücudun yaşantısına karışmaz şiir…

XXXI Hayatı kendi vücuduyla keskin tutan, insanın çelişkili ve kapsamlı yapısının , yine insan üzerinde şairlerin yaptığı yorumdur şiir; beklenmedik duygusunu okuruna büyük adıyla yediren…

XXXII Yerleşmiş bir kavrama başvurularak dize oluşturulmasına meydan okur şiir. Statik doğruları, yarı doğru algılamak bile şiirin anlaşılmamasına yardım eder. Şiir, yaşamın koşullarını elde edene dek, direnmek yolunda gösterilen kararlılığı onaylamaktır. Dayatılmış ya da yansıtılmış tahammülün enerjisini ne oluştur derseniz şiir derim… Biyolojik ve toplumsal güç olarak algılamadığım şiir, düzme ideolojilerin iyimserliğini yadsıyan, hayatı iyimserlik olarak görmeyen ama insanı, gelişmenin ve yaşamın koşullaması yönünde tek bilinç olarak algılayan, onu, kendine bölünüş olarak görmeyen, öbürünü yeğlemeyendir…

XXXIII Bürokrasinin içinde kişisel bencilliğe dönüşmeyecek, bir ülkenin gelişim gücüne ödenen şaşırtıcı övgünün bedelidir şiir. Dünyadaki eşitsizliğin durumunu, kaçınılmaz gerçekçilikle keskinleştiren tek sanattır şiir…

XXXIV Şiir, kendisinin de içinde bulunduğu çok geniş bütünü, sınırlarının içine çekerek kendisi olur; ölüm olmayanın ta kendisidir. Her çareye başvurarak, sonsuzluk fikrini yaşama uyandırır.

XXXV Bağımlılık - şiir bir müdahaledir ! Şiirin söndürülemez gücünden alır soluğunu…

[*] Bağımlılık – Şiir bildirgesi, Fuat Çiftçi, Şiiri Özlüyorum, 15

BAĞIMLILIK-ŞİİR* BİLDİRGESİ

2008-09-29T16:27:00.000-07:00

FUAT ÇİFTÇİ

“ Şiir hiç de edebiyat değildir, bir yaşama ve ölme yöntemidir. Çok ciddi bir iştir, hiç şaka yapmaya gelmez. Şiir öldürebilir de, Lermontov’u, Tsvetayeva’yı, daha birçok başkalarını öldürdüğü gibi .”
Arseni Tarkovski

1. Şiiri düz yazıyla aldatmanın suçluluğunu duymayan şiir yazarlarının çokluğu şaşırtıcıdır. Sözcüklerin uçurumunda melezleşen satırlarla eskimiş görüntüler yaymanın şiiri bıçaklamaktan öteye gidemeyeceği açıktır. Çünkü şiir sözcükleri savunur ve düşmanını da içinde taşır. Sözcüklerin yanma noktasında , bir göçebenin ya da iz sürücünün belleğine akıtılamamış kızgın eriyikler şiir değildir. Öyküyle melez durumuna düşürülünce şiir, dokunduğu her şeyi tahrip eder; derin tiksintiyle bakar yaşama. (Öykü hayaletinden şiirin işkence gördüğünü görme zamanı gelmiştir… ) Anlatıcı dili kullanır ama şair, dili işler. Düz yazı bilgiyi dayatır. Şiir üzerine üretilen bilgi şiirin parçasıdır ama şiirin bilgiyle zorunlu ilişkisi olmamıştır. Narration şiirin biricik düşmanıdır. Anlatı, şeylerin belirlenmemiş başlangıcının yerini işaret etmekten öteye gidemez…

2. Şiir, doğru yaşamın izinde sahicidir ve biriciktir. Estetik nesnenin deneyimine akıtılan söz olayıdır. Mizah yoluyla üretilemez. Şiir ve mizah yoluyla us gülebilir ama her ikisinin iç içe olması imkânsızdır. Mizah ve şiir birbirlerini tetikleyemez; bir arada olmaları görüntü kirliliğinden öteye gidemez.

3. Şair yoktur; var olan şiirdir. Şair sadece ayrıntıdır. Şiir, kendisiyle başlar ve biter ; şairinden binlerce adım önde gider. Aklın yoğurduğu gerçeğin dışında, insanı insana yaklaştıran, şairin tüm eksiklerini güzelliklere eviren şiir, yaratıcısından üstündür ve bu tartışmaya açık değildir. Şiir, megalomanlarını içinde taşımaz.

4. Kendini yineleyen, doğurtan milyonlarca renkle ve sesle yıkanan sözcüklerin karşısında; şiirden şiir üretmeye çalışanların, usta şairlerin paçalarına yapıştığı ortadadır. Henüz çağını dahi gözden geçirememiş kötü ve anlayışsız bu şairlerin, kendinden çapça daha büyük olanlardan yürüttükleriyle etrafa şiirseller yaydıkları , ya da onların çalışmalarını tekrarlayarak aktardıkları apaçıktır. Buna aynının yayılması da denebilir. Büyük şiirler, yazarını uçurumun ağzında beklerken, bu kötü şairler, sonsuz zaman diliminde başkalarının arzuhalciliğini yap-maktadırlar; sözcükleri savunamayacak güdüklüktedirler. Damarını bulamayan şiirin kan alışverişi olmaz… Bir diğerinin şiirine sızmak, etkileşimlerle yeni öz yaratmaya kalkışmak, bilinci altüst eden uygulayımbilimin ( teknoloji ) güzelduyusallığı ( estetik) yıkmasıyla eşdeğerdir… Modeli özümsemek yerine modele öykünmek şiir için tehlikelidir. Hastalıklı büyüme ve doygunluk; yığılma ve bolluk tehlikeli bütüne yol açar. Üst üste bindirilmiş be-den yinelemeleri, taşkınlık ve durağanlık hastalığı denebilir, diğerine sızmak eylemine…

5. Şiiri beklemeyi öğrenmek, insanı ve insanî olanı anlamak demektir. Şiir bize yaşam bilgisini dayatır; içinde doğduğumuz dilin kanalını genişletmemizi sağlar, alışılmadık hayat önerir ve asla mülk edinilemez. ( Dünyanın hiçbir yerinde gerçek yaşam modeli yoktur. Şiir, bilinmeze göğüs gererek yaşamı kaotik olmaktan kurtarır.) Anlatılanın yanında anlatılmayanın da okurun bilincine akıtılması şiiri beklemeyi bilmekten geçer. Şiiri beklemenin belgeselini kurgulayın, hızlı üretiminizin önüne geçemiyorsanız….

6. Her imge, akademiktir. İmgenin yaşamı vardır, dilsel uzamda, anlam sayfasındaki haritadır. Gerçek şiir, özgül ve özgün kişiliği ancak imgelerle sağlar. Dilsel bilince açılmamış kapıda imge, anlağı dolaşıklaştırır. Gerçekte imge, varolmayana ait, varolandan olası olandır. Şair imgesel dünyada değil, imgesiyle dünyadadır. İmge, aynının yayılması olamaz. Şiir, imgeler aracılığıyla dünyayı bize gösterir; sözcüğün bedeninde, bedensel ve zihinsel olanı kışkırtarak, kendisine kaynak olan yaşamı yoğurur… İmge, canlı bir güçtür. “ İmgelemsiz eylem yoktur.” Yorumunu getirir Paul Ricoeur, bir de. Bu, doğrudur.

7. Gündelik dilin kimliği şairi sarsar. Gündelik dilde sözcükler imgesel özelliklerini kaybeder. Kendi sesiyle kendinin alelâde dilini formüle etmek şiir açısından tehlikelidir. Dil, işlevsel bütünlük taşıyan varlıktır. Yazarların görevi sadece yazmak değil, aynı zamanda dildir. Gündelik dil şiir kanallarını tıkar; imgeyle görüş mesafesini daraltır. Yerel iz sürüşler, yerel rüzgârlara bile meydan okuyamaz. Üst us ve imgelem, üst dili oluşturur. Bu, şiirin atardamarıdır… Zaten şiir, önceden bilinmeksizin, doğru anlam ilişkileri yaratan imge ağlarıyla, kendi başına bir dil değil midir?

8. Şiir ve insan tasarımı olmayan ilk ve son nesnel varlıklardır. İnsanın ve şiirin kimliğini doğumlarından önce belirlemek imkânsızdır. Şiir ve insan masa başında üretilemezler. Onlar teknolojik varlıklar değildirler. Kimliğe değin veri daha sonra alınır… Ekinsel iklimi oluşturabilmek için evrensel imgeleme inmek gereklidir. Yapay ve kurgulanmış doğada insan da şiir de asla kimlik oluşturamaz.

9. Piyasa ilişkilerinden ve değerlerinden tiksinen, konformizme karşı olan şiir için mücadele eden şiir dergileri azınlıktadır. Etik, estetik, ideolojik, eleştirel kaygı ve değerlerin ihlâl edilerek, şiir dergilerince birbirini kollayan şairlere kucak açılması, loncanın poetikası mı güdülüyor sorusunu akla getirmektedir. Her evet şiire ihanettir; cemaat kaygısı da…

10. İnsanın şiirde anlam arayışı, içgüdüsel itkilerin ikincil bir ussallaştırılması değil, yaşamındaki temel güdüdür ama şiirin hemen anlaşılmaya gereksinimi yoktur. Anlam düzyazıya özgüdür. Anlam keyfi bir metafiziktir ve yi-nelemelerle doludur der Harold Bloom. Şiir, anlamsızlıkla bizi anlamın egemenliğinden kurtarır; anlaşılmayanın karşısında yaşanan büyülenmedir. Çünkü şiir, sözcüklerin verili anlamlarını da aşar. Şiiri anlamlandırmak, onun defterini dürmektir. Şiir, açıklanamayanın geri dönüşüdür. Bir şeyin ne olduğunun ya da ne olabileceğinin ortaya çıkarılmasından şiir sorumlu değildir. Şiir gerekirci çizgiyi reddeder; şiirin kurgusal temsil görevi olamaz. Bu demek değildir ki şiir anlamsızdır. Anlam, şiirde sonraları anlaşılmak üzere saklanmış gömüdür. ( İlhan Berk ) Şiir anlam taşır taşımasına ama ciddî olarak algılanmadığında kaybolur ya da işe yaramaz. Şiir artan bilgileri sindirmek yerine, verili zaman diliminde, daha az bilgiyi sindirmeye zorlar. Kolaycı okurun, ilkel, kaba ve tembel merakına şiir yanıt vermez. “Her şiir gizemini kendi içinde saklar ve bu gizem onu yakalamak, sahiplenmek isteyen her çeşit betimlemeye ve açıklamaya karşı koyar. Gizemi elde etmenin yolu yoktur.” der Marie - Clothilde Roose. Aşkın olandır şiir… Şair için yazmak, dilin yalnızca anlamdan oluştuğuna inanmamaktır. Şiir, arı anlamsızlık da denebilir. Şiir, bilgi şekli olarak anlamlandırılmayı açıkça tersinir. Anlam zaten gelir öznenin ayakları dibinde ölür ve bir işe yaramaz sonraları… Şiirin toplumdaki yeri, insanların anlamını çoktan yitirdiği zafer değil midir? Anlamsızlıkla mükemmelliğin karışımına giden anahtardır şiir; dengeyle getirilebilecek her şeyi bitirir. Mikel Dufrenne: “Anlaşılan bir varoluşun, hissedilen varoluştan farkı yoktur.”

11. Türkiye’de deneysel şiir (somut şiir) diye bir akım olmadığı halde Apollinaire ( kaligramlar ) , Mallarmé ( “Un coup de des” adlı eseri ) Joyce ( Finnegans Wake ) , Ezra Pound (kantolar “The Cantos”, ideogramlar) , C.C. Cummings ve Dadacıların taklidi avant-garde şiir yazan üç – beş kişi de teknolojiye yenik düşmüştür. Bu tip çiziktirmeler pek gönül indirilecek alan olmadığı için hevesten öteye geçemeyecek etkinliktir. Şekillerle, anagramlarla, montajlarla, dil sürçmeleriyle şiir oluşturulanları, bu tip biçimsel ifade olanaklarını tersinir ya da hiç kılar yine şiir. Şairin nesnesi gösterge değil sözcüktür. ( Gorgias ) Nesnenin ve kelimenin gerilimiyle, birimi dize olan yapıyı bozmak şiirsel hareket olamaz. Bu tip çiziktirmelerin, boşalmaya çalışan bir yüksek enerji yapısı olma ihtimali bile hiçtir. Verbivocovisual ( sözselsesselgörsel ) bütünlük, sözdizimsel yapıyı reddederse, bu şiiri kadavralaştırır. Biçim içeriğin uzantısı asla olamaz. Şiirde söz, yaşamın kolaylığı ve güvencesidir. Sözcüklerin maddeselliği ile yüzey düzenlemesi diye adlandırılabilecek bu metinler şiir olmaktan çok uzaktır. Çünkü şiir, yukarıda da belirtildiği üzere, estetik nesnenin deneyimine akıtılan söz olayıdır… Değişimin bütün estetik şekiller içinde parlaklığı değildir deneyselcilik… Bilincin bozulması da kötü olanla aynı şey değil midir? Deneysel denilen şeyler birikimi perspektif çoğullaştırmadan öteye gidemeyecek fotoğrafsal bir raptediciliktir.

12. Türkçe şiir çöplüğü olarak tanımlanabilecek yüzlerce şiir sitesinde, niteliksiz birikimlerle yığma ürünler kar-aşa oluşturmaktadır. “İnternet kolay şiiri doğurdu ve önüne geleni sergiledi.” denebilir. Sanal ortamlarda bulanık edebiyat yapılması, şiir seçme güçlüğünü de yaşatmaktadır. Şiirlerin internet hızına kurban verilmemesi gerekmektedir. Şiir, her türlü olumsuzluğu ve karanlığı bünyesinde barındırmaz. Şiir, çabuk tüketilir tabloid kalıba sokulmamalıdır. Şiir tüketilmek istenen bir nesne olmayı reddeder. Şiir, sonsuz saygı ister. Şiiri, tüm pazarlardan uzak tutmanın zamanıdır!

13. Şiir, şiir pazarı çöktükçe gelişme gösterir.

14. Şiir: Karşıtlıkların bütünlüklü olarak hem çözülüşü, hem yansıması; var olmayı kışkırtan göstergeler dizgesi, çelişkin birlik. Yaşam da böyledir. Yaşamla ölümün değiş tokuşu gibi eşdeğerli göstergeler yolu değildir şiir. Yaşam, çözülmemiş, düzensiz uç bırakır. İşte şiir rastlantısallığıyla bu ucun önündedir. Kendi içinde bir şimdidir; yazıldığı andan başlayarak şimdi olmaktan çıkan şimdi …

15. Şiir, öznenin dünyayla kurduğu mantıksal ilişkiyi yırtarak gelişir. Düzensizlik, eşyanın ve dünyanın yapısına ters değildir. Şiir her şeyi söylemeye izin veren kurumdan da öte, istediği her şeyi isteyerek baskıcı hoşgörüyü dayatır. Değişimlerin yaratılmasında bu öncü ısrarcılığı, onu yasakların engelini aşmada devrimci kılar. Yaşamın deneyim kaydıdır şiir…

16. Şiir, hiçlikten her şeye geçiştir.

17. Modern bilimin öncelediği manyetik dizgeyle örülmüş ağ içimize sızsa da, şiir merkezi güçlerini yine içinde taşır. Bir formülün tutsakları olarak insanlar, modern yaşamın giriftliği karşısında, gerçek doğasını şiirde bulur. Çünkü insan, ruhsal makine değildir. Şiir, insanın evrensel gerçekliğidir. Teknolojik atılımlar, insanın, tek kutuplu şematik bağlarla hareket etmesini sağlayadursun , şiir, bütünsellik – bağdaşıklık yönüyle insanın, piramidal düzenin dışında yaşamı yeniden yakalamasının merkezini oluşturmada da öndedir.

18. Şiirin cinsiyeti, dini, milleti, tanrısı ve yalvacı yoktur. Şiir, kendinden gebe kalan, doğuran, kendine çeken birleşik tek değil midir? Şiir, iman sanatı olmamıştır hiçbir dönemde; kutsal vaade dönüşmemiştir… Bildik uzlaşımların varlığıyla şiir sağlanmaz. Şiir bu dünyaya aittir diyor Veysel Çolak…

19. Şiir sözcüğünün kendisi bile, taşkınlıktır, aşırılıktır ve tüm yasalara açıkça meydan okumadır. Hiçbir kuralın ve sınırın şiiri koruduğu görülmemiştir. Şiir yardımsızdır; hiçbir konu yedeğine, biçeme, sese vb. gibi şeylere güvenmez. Olanaklar içinde, belirsizliği ve kuşkuyu önceler; yazarına yaşama tutumunu aşılar böylelikle. Şiir, yönünü insan varlığının tüm koşullarına çevirir. Yaşam onun biricik işlevidir.

20. Şiir, her zaman medyatik gösterilere, başıboş tınılara, boşboğazlıklara, kısacası popüler olana sırtını döner. Şiir, kendi okuyucusunu kendi doğurur. Anın yavaşlığı içinde yaşamdır; iyisini ve kötüsünü bu yaşama yığarak verili olanı aşar.

21. Şiirin önünde sadece şiir vardır. Şiir tek insansal yaratıştır…

22. Büyük şiirin fırınını beslemek için şair, eşyalarını, gerekirse de evini yakmalıdır.

23. Varoluşumuzun değişik görünümlerinin adlandırılmasında ve yaşamımıza gerçek değerlerin kazandırılmasında eksiksiz bir bütün olan şiir, hem ölüştür hem de diriliştir. Şiirin evrenle birleşmesinden oluşan insan, ilahi mecburiyetin çok dışında, kendi içindeki kavganın başlamasıyla, yani şiirle değer kazanır. Şiirin yaşamdan uzaklaşması demek verimsiz ocaklarda yitik insan demektir. Şiir insanın olgunluğudur, onurudur…

24. Bireyleri birbirinden yalıtarak küçücük odalarda dolaştıran, yeni stres odakları yaratan teknolojinin tam tersine şiir, bireyin iç yaşantılarını, kendi ortamıyla ilişkileri çerçevesinde aktarır. Şiirin biçimlendirdiği ve düzenlediği insan, olgunluk, üstünlük ve süreklilik gösterir. Şiir, insanın kendini ve çevresini değişime uğratmasının evrensel sürecidir. İnsan, şiirle çevresini insanî kılar.

25. Şiir sözcüğü bile keşfeden bir sözcüktür. Şiir, dünyayı imar yoludur ! Şiir, varlık evidir.

26. Şairin sözü doğru yere dokunduğunda, insan kendi gerçekliğini yeniden düşünür. Varlığın tüm katmanlarını sarsarak emen şair sözü, insanın mutlak yücelik içinde yaşaması gerektiğini görür; insan varlığını, kendi içtenliğinin temeli üzerinde, okşayarak o varlığın içine girer ve insanı sarmalayan kötücül bağlardan insanı özgür kılar. Sonsuz büyüklüğün dekorudur şair sözü. Bu sözü duymayan filozoflara ne yazık!

26. Şiir, insan yazgısının içine kapanmaz aksine insan organlarını kemiren mikropları görür ve içimizde öngördüğümüz yazgının yayılımını yok eder.

27. Varoluşsal boşluğun kendini gösterdiği maskeler ve kılıflar şiir dengelemesiyle serpilip yayılamaz. Varoluşsal vakuma sızmış ve orada gelişmeyi sürdüren tüm nevrozlar şiir tarafından bakıma alınır. Şiir, yaşamı yatıştırır da diyebiliriz…

28. Ufukta, şiirleştirilen insan değil, insanlaştırılan şiir gözükünceye kadar, şair saçını başını yolmaya devam etmeli…

29. Şiir, şeyler arasında bir şey değildir; şeyler birbirini belirler ama şiir gerçek anlamda kendini belirleyen bir varlıktır tıpkı insan gibi…

30. Şiirin emredilecek ve ısmarlanacak bir şey olmadığını okur anlamalı, şair de…

31. Şiirin varlığı başlı başına temsildir; onun varlığıyla yaşam aralıksız döllenir. Böylelikle bağımlılık- şiir diyeceğimiz yeni evrende bilinç, hem görünür hem de düşünür. Şiirin temsili doğası kendisini oluşta gösterir ve insanı her yönüyle dönüştürür. Böylelikle yaşam her şeyin temsili olur.

32. Belleğin içinde hapsolmuş zaman parçacıklarının izini işaret eder şiir; belleğin ve zaman gizinin gizli geçitler oluşturarak doğası bozulmuş olan tüm biçimleri içlerine almalarından tiksinir; bu hattı söküp atmak için bağımsız konumlanışını yaşamla iç içe olmasına borçludur şiir… Yaşam şiirle yüzleşmedir; yaşamın omurgasıdır şiir.

33. Şiir sürekli devinir, bu devinim yazının tüm alanlarını etkileyecek enerji salgılar. İnsana gitmenin enerjisi de denebilir buna. Şiir sadece insana soyunur. Sözcüğün şiirde döllenişi ve şiirin insana soyunması ütopik itki olarak algılanmamalı; evrensel özün insanla şiiri birleştirmesidir hepsi… Şair, bu süreci tamamlamakla ödevlidir …

34. Şiir sözcüğünün kendisi bile, taşkınlıktır, aşırılıktır ve tüm yasalara açıkça meydan okumadır. Hiçbir kuralın ve sınırın şiiri koruduğu görülmemiştir. Şiir yardımsızdır; hiçbir konu yedeğine, biçeme, sese vb. gibi şeylere güvenmez. Olanaklar içinde, belirsizliği ve kuşkuyu önceler; yazarına yaşama tutumunu aşılar böylelikle. Şiir, yönünü insan varlığının tüm koşullarına çevirir. Yaşam onun biricik işlevidir
35. İnsanlaşan insanın soluksuz kaldığı andır şiir. İnsanın limanları, üstleri, yolları şiire açılmalıdır. İçtenliği ve gönüllülüğü önceleyen şiir, insanı kendi olmaya, kendi bireyselliğini yaşamaya yöneltir.
Bağımlılık- Şiir Bildirgesi ekol düşüncesine, hiçbir şairler grubuna bağlı değildir; tüm karşıt mizaçları, zıt eğilimleri tartışır. Bağımlılık- Şiir Bildirgesi kölelilik olarak algılanmamalıdır; yazınsal bir harekettir.

* İnsanın ihtiyaçlar hiyerarşisinde ilk sıradadır şiir; yaşamın önündedir.
** Bu metin Şiiri Özlüyorum dergisinin Mart-Nisan 2006 tarihli 15. sayısında yayımlanmıştır.